Actueel

Breekpunt

do 14 apr 2011 - Miranda Lourens

Iedereen ervaart in z’n leven wel eens een breekpunt, of meerdere. Dit is het punt waarop het roer om gaat of om moet. Het moment dat je voelt dat je niet meer op het juiste pad zit. Je bent de weg kwijt. Wanneer komt dat breekpunt? Werk je ernaar toe door bijvoorbeeld coaching, overvalt het je door de bekende druppel of valt er omheen te werken zodat je op een stoïcijnse manier met je leven verdergaat? Moet je er überhaupt iets mee en kun je er iets mee?

Al deze vragen kwamen bij mij op na het zien van de beelden uit Alphen aan den Rijn. Wanneer, waarom en hoe ben je tot zulke gruwelijke daden in staat? Waar ligt je breekpunt? En, wat mij in mijn professie raakt, herken je zo’n extreem breekpunt bij je cliënt? Deze jongen werd door anderen omschreven als vriendelijk, goedlachs, beheerst. Hoe anders voelde hij zich van binnen. Toch heeft hij dat heel goed kunnen verbergen. Er zullen natuurlijk hints zijn geweest, maar als die niet duidelijk en heftig genoeg zijn dan kan niemand voorzien dat deze extreme uiting eraan zat te komen.

En nu? Zien we nu in iedere vriendelijke en beheerste 24-jarige een potentiële massamoordenaar? Is het iets van deze tijd? We zijn individueler in levenswijze dan voorheen. Interactie was vroeger face-to-face. Nu bellen, mailen en pingen we, al wonen we nog geen minuutje lopen bij elkaar vandaan. Met skype zie je elkaar wel, maar door de twee schermen en grote afstand ertussen voelt het gesprek toch anders. Ja, op sociaal gebied is er veel veranderd. We zijn wel ‘sociaal’ bezig met Social Media, maar is het ook menselijk? Herkennen we via de mail als iemand tegen zijn breekpunt aan zit? Ik denk het niet. Daar is lijfelijk contact voor nodig. Iemand recht in z’n ogen kijken en voelen of het allemaal nog goed zit.

De huidige, individuele tijd is gevaarlijk. Volwassenen en kinderen zitten veel achter schermpjes. Ook ik doe daaraan mee. Hierdoor ontstaan er ‘schermpjes’ voor je persoonlijkheid en je emoties. Computers en spelletjes nemen de taak over van het echte contact met anderen. Interactie en alle emoties en gevoelens die daarbij horen worden niet meer ervaren, realiteit verandert door dat wat op de computer wel kan en in werkelijkheid desastreuze gevolgen heeft. Breekpunten worden niet meer herkend. Extreme uitingen zijn het gevolg. Hoe gaan we daarmee om? Wat willen wij in onze toekomst? Gaan we door met de verarming van onze, van oudsher sociale manier van leven? Of gaan we er weer op uit, mensen ontmoeten, in de ogen kijken en zorg dragen voor een goede balans in persoonlijke interactie via allerlei kanalen waarbij het persoonlijke contact helemaal bovenaan moet staan?

Daar zie ik, voor mij als counsellor, een belangrijke taak in weggelegd. Vroeger kon men voor het bespreken van levensthema’s in de gemeenschap, de familie of bij de kerk terecht. In de huidige maatschappij zijn er weinig mogelijkheden om dieper op levensvragen in te gaan. Het persoonlijke contact is oppervlakkiger en snel, de kerk voor velen niet meer de plek om naartoe te gaan en het leven individueler. Counsellen, net als coachen, is een geweldige manier om dat luisterend oor te bieden. Ondersteuning te geven aan mensen die door een breekpunt gaan, zodat men ervan leert en er op een positieve manier mee aan de slag kan gaan. Want daar zijn breekpunten in het leven eigenlijk voor bedoeld: om er sterker van te worden.


Miranda Lourens, Counsellor Coach Trainer @ Personal Focus, Twitter: www.twitter.com/personal_focus, www.personalfocus.nlhttp://www.humanising.nl/